சுமைதாங்கி
கையிலேந்திய பொழுது பெரிதுவந்து ! தோளில் தூக்கி வைத்து கொஞ்சி கூத்தாடி ! அவர்களுக்காகவே தன் விருப்பு வெறுப்பு மறந்து ! ஏணியாய் இருந்து ஏற்றிவிட்ட மக்கள் செல்வங்கள் கைவிட்டுவிட ! அலட்சியங்களும் அவமானங்களும் துரத்த ! மிச்சமிருக்கும் சுயமரியாதையும் வைராக்கியமும் விழித்துக்கொள்ள அன்று சுமைதாங்கியானவர் இன்று சுமைதூக்கியாய் ! சுருக்கங்கள் தோலில்தான் மனதில் அல்ல என பாரம் சுமக்கும் ஆன்மபலம் நெஞ்சினில் ! வறுமையின் நிறம் சிகப்பு என்பது மிகச் சரியாவேதானோ !! ஜெயா நவி